AYA’s hebben grotere kans op ziekenhuisopname dan leeftijdsgenoten zonder kanker

Gevolg van late effecten

Voor haar onderzoek maakte Lieffering gebruik van gekoppelde Nederlandse databronnen, zoals de Nederlandse Kankerregistratie (NKR) en ziekenhuisdata (Dutch Hospital Data). Door deze gegevens te combineren, kon ze volgen hoe het AYA’s vergaat in de jaren na hun diagnose.

De resultaten laten zien dat AYA’s vaker worden opgenomen in het ziekenhuis voor uiteenlopende medische problemen. Denk aan hart- en vaatziekten, ademhalingsproblemen en botbreuken. Deze klachten passen bij zogeheten late effecten van kanker en behandeling. Dit zijn gezondheidsproblemen die maanden of jaren na de behandeling kunnen ontstaan.

Het verhoogde risico op een ziekenhuisopname geldt voor bijna alle tumorsoorten en voor de meeste medische aandoeningen. De hoogste risico’s worden gezien bij AYA’s met Hodgkinlymfoom en leukemie. Ook AYA’s die chemotherapie of radiotherapie hebben gehad, hebben een grotere kans op ziekenhuisopnames.

Werkelijke gevolgen waarschijnlijk groter

Het absolute risico op een opname in het ziekenhuis blijft relatief laag. Maar omdat ziekenhuisopnames maar een deel laten zien van de totale impact van gezondheidsproblemen, zijn de werkelijke gevolgen van late effecten waarschijnlijk groter. Lieffering: “De resultaten bieden aanleiding om ook naar poliklinische zorg te kijken. Daarnaast willen we in kaart brengen welke AYA’s een verhoogd risico hebben en waardoor dat komt, zodat we de zorg daar beter op in kunnen richten.”

Follow-upprogramma’s

Dit is het eerste wetenschappelijk artikel binnen een groot onderzoeksproject naar late effecten. In een volgende studie onderzoekt Lieffering dezelfde aandoeningen, maar nu met data uit VEKTIS met gegevens over alle medisch-specialistische zorg in Nederland. Hierin zal ook verder ingezoomd worden op potentiële risicofactoren voor het ontwikkelen van late effecten. “Op dit moment zijn er geen speciale follow-upprogramma’s voor AYA’s, terwijl die er voor kinderen wel zijn. Met de inzichten uit dit onderzoek kunnen we beter bepalen wie welke nazorg nodig heeft.”